Zoals jullie inmiddels vast wel weten geniet ik erg van de natuur. Gods mooie schepping. Ik wandel of fiets daar veel. Of ik geniet in de tuin bij mij thuis.
Soms kom ik bij een rondje door de natuur opeens iets tegen dat me stilzet. Misschien heb jij dat ook wel eens: Je ziet iets in de natuur en je maakt een associatie met jezelf of met iets uit jouw leven. Bijvoorbeeld: Een tijd geleden zag ik na veel dagen van donker weer de zon. Ik bleef staan en liet de zon op me schijnen en ik voelde de warmte. Het deed mij denken aan mijn verlangen om in Gods licht te staan.
Vaak heb ik associaties met mij of met iets uit mijn leven als ik bomen zie. Ik zie een boom en ik weet: Dat ben ik. Die boom vertelt me iets over mij. Dan wacht ik en dan kijk ik, en dan overdenk ik wat ik zie. Benoemen wat ik zie, dat alleen al raakt me, want het gaat in veel dingen ook over mij.
Dat is natuurlijk heel persoonlijk, maar ik vind het mooi om een stukje daarvan met jullie te delen.
Ik fietste een rondje en ik zag een wilg. Wat ik zag schreef ik later op. Het gaat over die wilg. Het gaat ook over mij. Ik denk dat God niet alleen de Bijbel gebruikt om ons dingen te leren, maar ook zijn schepping. Logisch, want we kunnen God als eerste leren kennen uit zijn schepping, en als tweede uit de Bijbel. Hier is een foto van wat ik zag. Het gaat om de boom vooraan. Daarna vertel ik wat ik daarvan heb opgeschreven.
ik sta alleen
maar ik ben niet alleen
ik ben een blikvanger
misschien een beetje grijs
men heeft het gras gemaaid
het is verdord
maar dankzij God
ben ik er nog
mijn wortels in de aarde
aan het water
de blauwe hemel
lacht mij toe
Heb jij dat ook wel eens, dat je zo’n ontmoeting hebt in en met Gods natuur?
Maak een foto en praat er eens met iemand die je vertrouwt over door. Zo kun je elkaar bemoedigen.
